تأثیر هورمون ها بر وزن: هورمون های سیری و گرسنگی


اختلالات هورمونی بر سلامت بدن از جمله وزن ، هورمون های سیری و گرسنگی و همچنین عوامل م affectثر بر هورمون ها تأثیر می گذارد.

هورمون ها مولکول های سیگنال دهنده هستند. این مواد شیمیایی توسط غدد درون ریز تولید شده و به جریان خون دفع می شوند.

ترشح هورمون ها در خون توسط غدد خاصی مانند غده هیپوفیز ، غده تیروئید ، غده پاراتیروئید و غدد فوق کلیوی انجام می شود. اینگونه است که هورمون ها وارد بافت ها و اندام ها می شوند.

می توان گفت هورمون ها تقریباً بر تمام زمینه های سلامت ، از جمله عملکرد جنسی ، رشد ، خلق و خو ، اشتها و متابولیسم تأثیر می گذارد.

بنابراین ، هرگونه اختلال در تنظیم هورمون ها (مقادیر کم یا زیاد ترشح) تأثیر قابل توجهی بر سلامتی از جمله وزن بدن خواهد داشت.

در این مقاله ، عوامل موثر بر هورمون ها و تأثیر آنها بر وزن بدن و همچنین هورمون های سیری و گرسنگی را بررسی می کنیم.

بیشتر بخوانید:

هر آنچه باید در مورد تعادل هورمونی بدانید (کلیک کنید)

تاثیر هورمون ها بر وزن بدن

هورمون ها نقش بسیار بسیار مهمی در تنظیم ذخیره و تجزیه چربی ها دارند.

هورمون ها همچنین تأثیر زیادی بر مصرف انرژی و میزان کالری مصرفی بدن شما دارند.

به همین دلیل ، نوسانات هورمونی منجر به افزایش یا کاهش وزن و تجمع چربی در مناطق خاصی می شود.

در اینجا چند نمونه از تأثیر هورمون ها بر وزن آورده شده است:

  • غده تیروئید هورمون هایی تولید می کند که متابولیسم را تنظیم می کند.

هنگامی که غده تیروئید بیش از حد فعال است ، هورمونهای تیروئید بیشتری ترشح می شود. این باعث ایجاد یک حالت متابولیک بیش از حد می شود که منجر به سوزاندن کالری بیشتر می شود. به این حالت پرکاری تیروئید نیز گفته می شود.

علاوه بر این ، کم کاری تیروئید ، که با سطح پایین هورمون تیروئید مشخص می شود ، منجر به مصرف کمتر انرژی می شود ، که به آن کم کاری تیروئید نیز می گویند.

به همین دلیل است که افراد مبتلا به پرکاری تیروئید وزن خود را کاهش می دهند و افراد مبتلا به کم کاری تیروئید وزن خود را افزایش می دهند (چاقی).

بیشتر بخوانید:

بیماری تیروئید (کلیک کنید)

  • انسولین هورمون دیگری است که بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

سلول ها برای استفاده از گلوکز برای تولید انرژی و ذخیره آن برای استفاده های بعدی به شکل گلیکوژن به انسولین نیاز دارند. انسولین همچنین برای ذخیره انرژی به عنوان چربی و جلوگیری از تجزیه چربی برای حفظ وزن بدن مورد نیاز است.

بسیار مهم است که سطح انسولین خود را در محدوده طبیعی نگه دارید. افزایش سطح انسولین مزمن منجر به مقاومت به انسولین می شود. در این شرایط ، سلول ها به انسولین پاسخ خوبی نمی دهند.

طبق آزمایشات انسان و حیوانات ، این امر منجر به اختلال در هورمون های سیری و گرسنگی ، جذب بیش از حد چربی اندام هایی مانند کبد و آسیب متابولیک می شود.

  • کورتیزول یک گلوکوکورتیکوئید (هورمون استروئیدی) است که نقش مهمی در پاسخ به استرس بدن ایفا می کند.

با این حال ، افزایش مزمن سطح کورتیزول منجر به افزایش وزن می شود.

کورتیزول چربی شکم را شکسته و اشتها را افزایش می دهد ، به ویژه برای غذاهای پر انرژی و خوش طعم.

وخامت تنظیم کورتیزول در بیماران مبتلا به استرس مزمن و بیماران مبتلا به سندرم کوشینگ باعث افزایش سطح کورتیزول می شود.

هورمونهای دیگر ، از جمله گلوکز ، لپتین ، آسپرین و استروژن ، به پپتیدهای انسولینوتروپیک بستگی دارند که بر وزن بدن و توزیع چربی تأثیر می گذارد.

بیشتر بخوانید:

استروژن (کلیک کنید)

عوامل موثر بر هورمون ها

عوامل موثر بر هورمون ها را می توان به شرح زیر خلاصه کرد:

  • وزن بدن
  • بیماریها
  • بیماری
  • رژیم غذایی و سبک زندگی
  • خواب کافی
  • ورزش و فعالیت بدنی
  • تنش

تاثیر بیماری ، سن و افزایش وزن بر هورمون ها

عوامل زیادی بر سطح هورمون ها از جمله وزن بدن ، سن و بیماری تأثیر می گذارد

سطوح بالای چربی بدن در افراد دارای اضافه وزن یا چاق می تواند بر بسیاری از هورمون ها تأثیر بگذارد.

برخی از هورمون های م obesثر بر چاقی عبارتند از:

به عنوان مثال ، مردان چاق تستوسترون کمتری نسبت به مردان عادی و با وزن طبیعی دارند.

این به دلیل کاهش پروتئینی به نام گلوبولین متصل کننده هورمون جنسی (SHBG) است که تستوسترون را به بافت های بدن متصل می کند. کاهش SHBG در چاقی به دلیل مقاومت به انسولین است.

سطح پایین تستوسترون با افزایش چربی بدن به ویژه در ناحیه شکم و کاهش توده عضلانی در مردان همراه است.

بیشتر بخوانید:

علل هورمونی افزایش چربی شکمی (کلیک کنید)

چاقی همچنین با اختلالات پری پلپتین از جمله هایپرلپتینمی (ترشح زیاد لپتین) ارتباط دارد. این به دلیل عدم پاسخ کافی به لپتین است.

از آنجا که لپتین سیری را تنظیم می کند ، کاهش حساسیت منجر به دریافت بیش از حد کالری و افزایش وزن می شود.

چاقی همچنین با سطح بالای انسولین و آسپرین (هورمون محرک اشتها) همراه است.

در دوران یائسگی ، چربی بدن نیز افزایش می یابد ، به ویژه در قسمت میانی بدن.

این ممکن است به دلیل تغییرات هورمونی در این مرحله باشد ، از جمله کاهش سطح استروژن ، که با کاهش مصرف انرژی و اختلالات متابولیک همراه است.

علاوه بر این ، بیماری هایی مانند سندرم تخمدان پلی کیستیک ، کم کاری تیروئید ، بیماری کوشینگ و دیابت می توانند منجر به اختلالات هورمونی شوند و بر وزن بدن تأثیر بگذارند.

افزایش وزن در افرادی که تحت درمان هورمونی تقویت کننده جنسی قرار می گیرند نیز شایع است.

لازم به ذکر است که سطح هورمون ها نیز تحت تأثیر بسیاری از عوامل دیگر مانند بارداری ، مصرف مواد مخدر و عوامل دیگر قرار دارد.

تاثیر سبک زندگی و رژیم غذایی بر هورمون ها

یکی دیگر از عوامل موثر بر هورمون ها شیوه زندگی افراد است.

رژیم غذایی ، فعالیت و استرس مزمن نیز با نوسانات هورمونی مرتبط است.

رژیم غذایی

رژیم غذایی یکی از عوامل اصلی در سبک زندگی افراد است که بر سلامت کلی و هورمون های بدن تأثیر می گذارد.

مطالعات نشان می دهد که رژیم غذایی غنی از غذاهای فراوری شده ، قند و کربوهیدرات های تصفیه نشده می تواند منجر به عدم تعادل هورمونی شود.

به عنوان مثال ، رژیم غذایی با قند بالا (به ویژه نوشیدنی های شیرین) با مقاومت به انسولین و افزایش سطح لپتین مرتبط است.

تحقیقات همچنین نشان داده است که رژیم غذایی با پروتئین بالا و کربوهیدرات کم یا متوسط ​​نسبت به رژیم غذایی با کربوهیدرات بالا و پروتئین بالا ، تأثیر مفیدتری بر هورمون های سیری و گرسنگی دارد.

بیشتر بخوانید:

رژیم کم کربوهیدرات (کلیک کنید)

رژیم غذایی غنی از غذاهای فرآوری شده و قندهای اضافی سطح هورمون های گرسنگی از جمله NPY را افزایش می دهد و هورمون های سیری از جمله CCK را خنثی می کند.

این اثرات باعث پرخوری و افزایش وزن می شود.

علاوه بر این ، رژیم غذایی غنی از غذاهای فرآوری شده ، قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی مختل کننده غدد درون ریز ، از جمله فتالات را افزایش می دهد.

به نظر می رسد این مواد شیمیایی اشتها ، سیری و هورمون های ترجیحی غذا را تنظیم کرده و باعث مقاومت به انسولین می شوند. همه این عوامل بر افزایش وزن تأثیر می گذارد.

روش های دیگری نیز برای تأثیر رژیم بر هورمون ها و افزایش وزن وجود دارد.

به طور کلی ، پیروی از یک رژیم متعادل غنی از غذاهای کامل با حداقل پردازش و قند اضافی برای سلامت هورمون ها مهم است.

سایر عوامل موثر بر هورمون ها

خواب ، فعالیت بدنی و استرس نیز بر هورمون های م affectثر بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

خواب کافی برای سلامتی ضروری است. در حقیقت ، خواب ضعیف می تواند منجر به اختلالات هورمونی شود.

بی خوابی با مقاومت به انسولین ، مقاومت به لپتین و اختلالات هورمون گرسنگی مرتبط است که می تواند منجر به افزایش اشتها ، سیری ، پرخوری و افزایش وزن شود.

ورزش همچنین بر سطح هورمون ها تأثیر می گذارد.

مطالعات نشان می دهد که افزایش فعالیت بدنی منجر به موارد زیر می شود:

  • افزایش حساسیت بدن به انسولین
  • افزایش سطح تستوسترون در مردان
  • کاهش سطح لپتین در افراد دارای اضافه وزن و چاق
  • پاسخ به هورمون های سیری را بعد از غذا بهبود می بخشد

مدیریت استرس برای واکنشهای هورمونی سالم ضروری است. استرس مزمن هورمون های مسئول تنظیم اشتها را تغییر می دهد و به افزایش کالری دریافتی و افزایش وزن کمک می کند.

بنابراین ، مدیریت استرس بخش مهمی از ارتقاء سلامت هورمونی مطلوب و حفظ وزن بدن است.

تاثیر هورمون ها بر سیری و گرسنگی

هورمون ها اشتها را برای حفظ سطح مناسب انرژی در بدن تنظیم می کنند.

برخی هورمون ها گرسنگی را تحریک می کنند.

دیگران نشان می دهند که به اندازه کافی غذا خورده اند و احساس سیری می کنند.

عدم تعادل هورمونی که بر کنترل اشتها تأثیر می گذارد منجر به افزایش یا کاهش وزن می شود.

هورمون های گرسنگی

هنگامی که بدن به غذا نیاز دارد ، باید در سیستم غدد درون ریز و عصبی گامی برداشته شود تا مصرف غذا تحریک شود.

به عنوان مثال ، چرخه انقباض مرتبط با گرسنگی (معروف به کمپلکس حرکتی مهاجر) توسط هورمون های دستگاه گوارش ، از جمله موتیلین تحریک می شود.

برخی از هورمون های اصلی و سایر ترکیباتی که بر اشتها تأثیر می گذارد:

  • گرلین: گرلین به عنوان هورمون گرسنگی شناخته می شود و هیپوتالاموس را به عنوان ناحیه ای از مغز که مسئول گرسنگی است تحریک می کند. گرلین علاوه بر مصرف غذا ، در چرخه خواب و بیداری ، متابولیسم گلوکز و غیره نیز نقش دارد.
  • موتیلین: موتیلین هورمونی است که در روده کوچک تولید می شود. وقتی بدن روزه می گیرد ، موتیلین باعث انقباضات روده می شود و به مغز در مورد نیاز به غذا هشدار می دهد.
  • نوروپپتیدهای Y (NPY): NPY یک پپتید (اسید آمینه زنجیره کوتاه) است که توسط مغز ترشح می شود تا مصرف غذا را تحریک کند. تولید و انتشار NPY توسط هورمون هایی مانند گرلین و لپتین تنظیم می شود.
  • پروتئین وابسته به آگوتی (AgRp): AgRp پپتید دیگری است که توسط مغز تولید می شود. تولید AgRp توسط گرلین تحریک می شود و مصرف غذا را افزایش می دهد.

اشباع هورمون ها

در زیر لیستی از هورمون های اصلی ایجاد کننده سیری و کاهش غذا خوردن آمده است:

انسولین هورمونی است که از لوزالمعده ترشح می شود. انسولین نقش مهمی در تنظیم سطح قند خون و تعادل انرژی دارد. سطح انسولین بعد از غذا افزایش می یابد. در حقیقت ، انسولین به مغز متصل می شود تا مصرف غذا را کاهش دهد.

  • کلسیستوکینین (CCK)

کولسیستوکینین هورمونی است که توسط سلولهای روده کوچک تحت تأثیر مواد مغذی لومین ، به ویژه چربی و پروتئین آزاد می شود. دریافت غذا با تحریک مراکز اشباع مغز کاهش می یابد ، که باعث انقباض کیسه صفرا و ترشح لوزالمعده می شود که برای هضم ضروری است.

  • پپتید شبه گلوکاگون 1 (GLP-1)

GLP-1 توسط سلولهای روده ای در پاسخ به جذب مواد مغذی تولید می شود. پپتید شبه گلوکاگون (GLP-1) تخلیه معده را کند می کند ، مصرف غذا را کاهش می دهد و سیری را افزایش می دهد.

  • پپتید لوزالمعده YY (پپتید YY)

پپتید YY هورمون دیگری است که در روده کوچک تولید می شود. این هورمون در پاسخ به غذا ترشح می شود و به گیرنده های مغز متصل می شود. این امر اشتها را کاهش داده و حرکت غذا را از طریق دستگاه گوارش کند می کند.

لپتین هورمونی است که توسط سلول های چربی و دیگر نواحی بدن ترشح می شود. لپتین در درجه اول به عنوان هورمون سیری شناخته می شود. لپتین پپتیدهای محرک گرسنگی ، از جمله NPY و AgRp را مهار می کند و پپتیدهای افزایش دهنده سیری را تحریک می کند. این باعث کاهش اشتها می شود.

Obestatin یک هورمون سرکوب کننده اشتها است که با اثرات گرسنگی ناشی از گرلین مقابله می کند. با این حال ، دانشمندان در حال مطالعه Obestatin هستند و تحقیقات بیشتری در مورد تأثیرات آن بر گرسنگی و سیری مورد نیاز است.

البته لیست فوق جامع نیست و سایر مواد مانند نسپاتین 1 پپتید و هورمون اکسی سنتومودولین نیز در تنظیم اشتها دخیل هستند.

خلاصه

هورمون ها گرسنگی و سیری ، توزیع چربی و متابولیسم را تنظیم می کنند که به نوبه خود بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

عواملی که بر سلامت هورمون ها تأثیر می گذارد شامل ژنتیک ، پیری ، بیماری ، استرس در شیوه زندگی ، خواب و ورزش است.

پیروی از یک رژیم غذایی مغذی و متعادل ، خواب کافی ، تشخیص بیماری های زمینه ای ، مدیریت استرس و ورزش تنها چند روش علمی اثبات شده برای حفظ وزن سالم و تنظیم هورمون ها است.

لوازم جانبی و محصولات آرایشی را از داروخانه آنلاین Oiro مشاهده و خریداری کنید کلیک.

دیدگاهتان را بنویسید