پنجمین نشست تخصصی سیاست های صنعتی


به عنوان مروری بر نظریه های جدید سیاست صنعتی برگزار شد.

پنجمین نشست سیاست های تخصصی صنعتی با عنوان بررسی نظریه های نوین سیاست صنعتی. فیلیپ آگیون، خالق نابودی و فواد حسنوف. سیاست واقعی صنعتی در مؤسسه مطالعات و تحقیقات بازرگانی و با حضور اعضای هیأت علمی مؤسسه، دکتر احمد تشکینی، رئیس و دبیر المالکی، سمیه نعمت الله و علی دینی برگزار شد. خوش آمدی

به گزارش پارچین خودرو، سامیه نعمت الله، عضو هیئت علمی موسسه مطالعات و تحقیقات بازرگانی با بیان اینکه فیلیپ ماریو آگیون، اقتصاددان فرانسوی فارغ التحصیل از دانشگاه هاروارد و استاد دانشکده اقتصاد لندن (LSE) است، گفت: نظریه های رشد اقتصادی و رقابت در عرصه بین الملل و در طول سالیان فعالیت علمی خود مقالات زیادی در زمینه رشد اقتصادی، رقابت، نوآوری و سیاست صنعتی نوشت.

وی یکی از مهم ترین مسئولیت های خود را در سطح جهانی رایزنی های عالی بانک جهانی و صندوق بین المللی پول در زمینه بهبود و رشد پایدار و فراگیر در سال ۲۰۲۱ دانست و افزود: بسیاری از مطالعات وی در زمینه های خود کتاب مشترک با هاویت با عنوان «نظریه رشد درون‌زا» و اخیراً در کتاب «قدرت تخریب خلاقانه» تحول اقتصادی و ثروت ملل خلاصه شده است.

نعمت الله تصریح کرد: او مدل شومپیتر را توسعه داد و در حالی که شومپیتر نسبت به آینده سرمایه داری بسیار بدبین بود، آگیون معتقد بود که مثلث افراد، دولت و شرکت ها می تواند از پیش بینی های بدبینانه شومپیتر جلوگیری کند و امکان رشد پایدار را فراهم کند. او نقش دولت را در این قیاس تأیید می‌کند و در مقاله خود «بازاندیشی در سیاست‌های صنعتی» (۲۰۱۱) بیان می‌کند که «شواهد جدید ما در مورد اثربخشی مداخله دولت، سیاست‌گذاران را به بازنگری در سیاست‌های صنعتی سوق می‌دهد».

وی با اشاره به اینکه آگیون در کتاب «قدرت تخریب خلاق: تحول اقتصادی و ثروت ملت ها» مدل جدیدی را برای تبیین رشد بلندمدت بیان می کند، گفت: مدل رشد مبتنی بر تخریب خلاق بر سه ایده اصلی استوار است: جوزف شومپیتر و همانطور که شومپیتر اشاره کرد به عنوان مدل استفاده می شود.

عضو هیئت علمی پژوهشکده مطالعات و تحقیقات بازرگانی با بیان اینکه نوآوری و انتشار دانش قلب فرآیند رشد اقتصادی و رشد بلندمدت در نتیجه انباشت نوآوری است، اظهار داشت: نوآوری بر مبنای انباشت نوآوری شکل می گیرد. اساس مشوق ها و حمایت از مالکیت معنوی. نوآوری از طریق سرمایه گذاری کارآفرینان به ویژه سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه با انگیزه کسب رانت و بهره مندی از نوآوری به وجود می آید.

وی ادامه داد: تخریب خلاق به این معناست که نوآوری های جدید جایگزین نوآوری های قبلی شود. در واقع رشد از منظر تخریب خلاق، منظره تقابل بین کهنه و بعدی است. تلاش شرکت های موجود و بزرگ برای ایجاد موانع برای ورود رقبای جدید به این صنعت.

وی سه رویکرد اصلی سیاست صنعتی را لیبرال یا لاسه فر (تاکید بر عدم وجود سیاست صنعتی، اصلاح نارسایی های بازار، شومپیتری، تکاملی و ساختارگرایانه (در مورد ضرورت سیاست صنعتی)) خواند و افزود: با در نظر گرفتن این نکته که آغیون ۱۹۹۸) یکی از پیشگامان نسل جدید مدل های رشد است و بحث های رشد و سیاست صنعتی او را به یکی از مکمل های تفکر پسا شومپیتر در مورد تغییر و رشد ساختاری تبدیل می کند.

وی ایده اصلی آژیون در رشد داخلی را نوآوری صنعتی دانست و بر انباشت دانش از کانال نردبان کیفیت، فرسودگی و تخریب خلاقانه با ارتقای کیفیت محصول از طریق نوآوری صنعتی تاکید کرد.

نعمت الله ادامه داد: آگیون در بحث سیاست صنعتی خود عنوان سیاست صنعتی بد شهرت دارد: «انتخاب برندگان» در نتیجه رقابت مخدوش می شود و این موضوع دولت را در معرض فشار گروه های ذینفع قرار می دهد. اما دلایلی برای بازنگری در سیاست صنعتی وجود دارد: اول، تغییرات محیطی. شرکت‌هایی که تولید و نوآوری آنها در فناوری‌های آلاینده در گذشته به نفع نوآوری در فناوری‌های آلاینده در آینده بود، وابستگی به دلیل هزینه‌ها و ثانیاً نئورئالیسم پس از بحران مالی ۲۰۰۸ را دنبال می‌کردند. نگرش بسیاری از دولت‌ها منجر به عدم مداخله در سرمایه گذاری نادرست در بخش غیر آلاینده قابل مبادله (املاک و مستغلات) و ثالثاً موفقیت برخی از کشورهای نوظهور در بهره مندی از سیاست صنعتی. اتخاذ کنندگان عمده سیاست های بخشی توانستند نرخ های رشد قابل توجهی را تجربه کنند.

وی گفت: از دیدگاه آگیون، موضوع اساسی در موضوع سیاست صنعتی، توجیه سیاست صنعتی نیست، بلکه بحث طراحی و اجرای سیاست صنعتی است. سیاست‌های صنعتی باید برای تکمیل سیاست رقابت در ارتقای نوآوری طراحی و اجرا شوند. در واقع، تعریف او از سیاست صنعتی، طراحی مجدد حاکمیت صنعتی به منظور سازگاری بیشتر با رقابت و به طور کلی، رشد مبتنی بر نوآوری است. دیدگاه سنتی تمایل دارد که سیاست صنعتی و سیاست رقابت را در تقابل ببیند، در حالی که این دو مکمل یکدیگر هستند.

به گفته آگیون، مهم ترین سیاست های افقی که موجب نوآوری و رشد در همه بخش های اقتصادی می شود، سرمایه گذاری در اقتصاد دانش (به ویژه در آموزش عالی و تحقیقات)، اصلاح بازارهای کار و محصول به منظور پویایی بیشتر آنها از طریق سیاست های رقابتی مناسب، بیکاری است. بیمه، آموزش حرفه ای و توسعه سرمایه سرمایه گذاری مخاطره آمیز و سرمایه گذاری خصوصی برای تامین مالی نوآوری، او گفت، اما این سیاست های افقی ضروری است اما کافی نیست. بنابراین این سوال مطرح می شود که آیا دولت می تواند نقش دیگری در این صنعت ایفا کند؟ بله، دولت می تواند در سیاست های این بخش تعیین کننده باشد. از نظر وی، دولت می تواند وابستگی به مسیر بنگاه ها را کاهش دهد (هزینه بالای تغییر به عنوان مانعی برای پذیرش فناوری های جدید) و مشکل شکست هماهنگی (تسهیل ورود به صنایع استراتژیک) را حل کند. برای مداخله

عضو هیئت علمی موسسه مطالعات و تحقیقات بازرگانی ادامه داد: به گفته آغیون، مداخله دولت در سیاست‌های صنعتی به سمت فناوری‌های سبز، تمرکز بر صنایع رقابتی‌تر برای تشویق بیشتر به نوآوری، تعامل بیشتر بین سیاست‌های حمایتی و سیاست‌های رقابتی و کمک‌های دولتی است. : غیرمتمرکز شدن برای کاهش ریسک انتخاب برندگان و جبران توسعه مالی ناکافی در بخش‌هایی با پتانسیل رشد بالاتر.

وی با اشاره به اینکه مداخله دولت با کنترل‌ها و موازنه‌های مناسب می‌تواند نوآوری‌های اقتصادی را افزایش داده و اختلالات اجتماعی ناشی از نوآوری را مدیریت کند، افزود: تامین منابع مالی برای نوآوری نیز به ویژه از طریق مشوق‌های مالیاتی برای تحقیق و توسعه و قراردادهای تدارکات عمومی موثر است.

لطف خداوند، حمایت از حقوق مالکیت معنوی (حفاظت از ثبت اختراع و اجتناب از مالیات های گزاف)، بیمه بازندگان در برابر آثار مخرب تخریب خلاقانه از جمله افزایش بیکاری، حمایت از بازار کار منعطف، اجرای سیاست های فعال بازار کار، حل مشکلات هماهنگی و… تسهیل ورود به صنایع استراتژیک که هزینه ثابت اولیه بالایی دارند به عنوان یکی از سیاست های رشد صنعتی می باشد.

* جایگزینی واردات پیشرفته به جای واردات سنتی برای ایجاد یک بخش تجاری پویا ضروری است

امین المالکی رئیس پژوهشکده توسعه کسب و کار در ادامه این نشست به بررسی تئوری سیاست صنعتی واقعی فواد حسن اف و نقش برخی از دولت ها مانند دولت سنگاپور در موفقیت سیاست های صنعتی پرداخت و گفت: درآمد سرانه در موفقیت آمیز بودن سیاست های صنعتی. کشورهایی مانند کره، تایوان، سنگاپور و … کشورهایی که در روند توسعه سرانه در ایالات متحده ناموفق هستند، مقایسه شدند. در سال های اخیر کشورهای موفق در سیاست های صنعتی توانسته اند به سطح بالاتری از درآمد سرانه نسبت به آمریکا برسند.

وی ادامه داد: به گفته حسن اف، دولت های شکست خورده نیازمند برنامه ریزی اساسی از سوی دولت ها برای ایجاد بخش های صادراتی پویا و جایگزینی واردات پیشرفته با واردات سنتی و خرید دولتی هستند و بخش خصوصی را با ابزار مناسب و دور زدن استراتژی ها و مزیت های نسبی به سمت فعالیت های صنعت نوآورانه سوق دهند. که نسبتاً در بازه های زمانی طولانی تری با فرض موفقیت به دست می آیند و هزینه دستیابی به سطح معینی از توسعه صنعتی را که برای ایجاد یک بخش تجاری پویا ضروری است به میزان قابل توجهی افزایش می دهد.

عضو هیأت علمی مؤسسه مطالعات و تحقیقات بازرگانی در مورد لزوم دور شدن از تنوع بخشیدن به ذخایر نفت به سمت ظرفیت های داخلی با مداخلات دولت برای بهبود این قابلیت ها (تدارکات عمومی دولت نروژ در قراردادهای بخش نفت برای اطمینان از انتقال فناوری و یادگیری عملی با شرکت های خارجی وی بر توسعه بخش نفت و توسعه گروه خدمات پیشرفته در این حوزه تاکید کرد.

وی ادامه داد: دور شدن از تمرکز بخش خصوصی بر کشاورزی، معدن و خدمات اساسی به سمت نقش شاخص دولت در هدایت سرمایه بخش خصوصی به سمت تولید صنعتی پیشرفته بسیار حرکت دهنده است.
مالکی تصریح کرد: باید مداخله مستقیم برای تشویق و ایجاد شرکت های بومی در صنایع هدف جدید (مانند توسعه صنعت الکترونیک در تایوان) و مداخله غیرمستقیم برای کمک به توسعه شرکت ها در عین یادگیری و ورود به مشاغل پربارتر انجام شود. ، اما در هر نظم و انضباط بازار باید اعمال شود.

وی افزود: به گفته حسن اف، ضرورت توسعه صادرات از صنایع داخلی و ایجاد فناوری بومی، انتخاب بخش/وظایف به جای صنایع و حضور فعال دولت با حفظ رقابت و ترویج «تخریب خلاق»، ایجاد و ترویج فناوری بومی، تمرکز بر رقابت در بازارهای بین المللی از منطقه بسیاری از صنایع داخلی، استانداردسازی با نردبان ارزش افزوده، حرکت به سمت مرزهای فناوری در گام های اولیه سیاست صنعتی با کمک دولت، به کارگیری خدمات دولتی در عملکرد بازار، نظم و انضباط، سرمایه گذاری در مهارت ها، زیرساخت های مناسب با ماموریت و استفاده از مشوق ها. تغییر برای صنایع و کارگران یکی از محورهای اصلی رشد و تقویت سیاست های صنعتی است. در تکمیل این نشست، اعضا به ارائه دیدگاه ها و نظرات خود در خصوص موضوعات مطرح شده پرداختند.