ایمنی ترکیبی در برابر تاج (ترکیبی از ایمنی طبیعی و واکسن)


مصونیت در برابر ویروس SARS-CoV-2 یک مسئله حیاتی برای جامعه جهانی است. بنابراین ، تعیین کیفیت و مدت زمان ایمنی یک موضوع کلیدی است. اما سیستم ایمنی سازگار پیچیده است و این عوامل می توانند بین ایمنی ذاتی (به دلیل عفونت) و ایمنی ایجاد شده توسط واکسن متفاوت باشد. بعد از واکسیناسیون چه مصونیتی در افراد دارای ایمنی طبیعی ایجاد می شود؟ ما این موضوع را در مجله پزشکی Apple بررسی می کنیم.

ساختار سیستم ایمنی بدن

مصونیت ترکیبی به دلیل یافته های قابل توجهی که بیماران مبتلا به عفونت SARS-CoV-2 قبلی ایجاد می کنند ، یک واکنش ایمنی غیرمعمول قوی به واکسن های کووید -19 ایجاد می کنند از اهمیت ویژه ای برخوردار است. حافظه ایمونولوژیک منبع ایمنی محافظتی است. ایمنی طبیعی و مصونیت واکسن در برابر ویروس SARS-CoV-2 دو روش مختلف محافظت است. یک سیستم ایمنی سازگار از سه جزء اصلی تشکیل شده است:

  • سلول های B (منبع آنتی بادی ها)
  • سلولهای T + CD4
  • سلولهای T + CD8

از نظر ایمنی ذاتی ، حافظه ایمونولوژیک ویروس SARS-CoV-2 بیش از 8 ماه در سلولهای CD4 + T ، سلولهای T CD8 + ، سلولهای B حافظه و آنتی بادیها مشاهده شد ، با کاهش نسبتاً کمی که به نظر می رسد تا حدودی تثبیت می شود. در یک سال ..

ایمنی طبیعی در برابر انواع حفره ها

سطوح ایمنی می تواند متفاوت باشد ، و مطالعات بزرگ نشان داده است که ایمنی طبیعی در برابر عفونت با علائم کووید -19 بین 93 تا 100 درصد برای بیش از 7-8 ماه است ، از جمله در مناطقی که SARS نگران کننده است. 2 به اندازه آلفا گسترده بود. ایمنی طبیعی در برابر سویه های ویروسی با تغییراتی که تشخیص آنتی بادی ها را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد [برای مثال، بتا (B.1.351)، گاما (P.1)، یوتا (B.1.526) و دلتا (B.1.617)] این کمتر آشکار است و شواهدی وجود دارد که نشان می دهد عفونت با چنین گونه هایی شایع تر است. فعالیت آنتی بادی های خنثی کننده در برابر اکثر گونه های نگران کننده (VOC) از نظر ایمنی طبیعی و ناشی از واکسن کاهش می یابد. این واقعیت که اکثر VOC ها دارای جهش هایی هستند که باعث فرار نسبی آنتی بادی می شود ، شواهدی از فشار انتخابی ناشی از ایمنی ذاتی است.

اثر واکسن در جهش های مختلف ویروس

رابطه بیولوژیکی بین کاهش اثر آنتی بادی های خنثی کننده علیه سویه های ویروس از آزمایشات بالینی واکسن و مطالعات مشاهده ای مشهود است. Astrazenka در موارد علامتی از 75 to به 11 decreased کاهش یافت. در مقابل ، اثر Pfizer-bionatec در برابر علائم نوع بتا از 95 to به 75 decreased کاهش یافته و حفاظت در برابر بیماری های شدید در 97 remained باقی مانده است. گزارش ها نشان می دهد که هر دو واکسن بیشترین اثر خود را در برابر گونه های دلتا حفظ کرده اند.

امنیت ویژه

چه اتفاقی می افتد هنگامی که افراد قبل از آلوده شدن واکسینه می شوند: مشاهدات چندین مطالعه نشان دهنده هم افزایی چشمگیر است – ایمنی ترکیبی قوی که از ترکیب ایمنی طبیعی و ایمنی ناشی از واکسن ناشی می شود. هنگامی که ایمنی طبیعی در برابر ویروس SARS-CoV-2 با ایمنی ناشی از واکسن ترکیب شود ، پاسخ ایمنی بیش از حد انتظار رخ می دهد. [مترجم : اگر به یاد داشته باشیم پژوهش اسرائیل در این مورد نشان داد که این ترکیب ایمنی آنچنان قوی است که هیچ واکسنی همتای آن وجود ندارد.] به نظر می رسد هر دو جزء ، سلول B و سلول T در ایمنی هیبرید وجود دارند.

امنیت ترکیبی

آنتی بادی خنثی کننده

یک سوال مهم در مورد ایمنی ناشی از آنتی بادی ها علیه گونه های نگران کننده این است که آیا کاهش آنتی بادی خنثی کننده آنتی ژن به طور ذاتی در گونه های مورد توجه کم است. آیا تشخیص پروتئین های جهش یافته سنبله گونه های ویروسی در وهله اول برای سلول های B چالشی است؟ پاسخ منفی است.

مطالعات در مورد عفونت با گونه های بتا طبیعی نشان داده است که پاسخ آنتی بادی خنثی کننده به این گونه و سویه پیش ساز قوی بود. علاوه بر این ، آنتی بادی های خنثی کننده بتا پس از واکسیناسیون افراد پیش واکسینه شده با گونه های غیر بتا تقریباً 100 برابر بیشتر از عفونت به تنهایی و 25 برابر بیشتر از آنتی بادی های پس از واکسیناسیون بود ، اگرچه نه واکسن و نه عفونت طبیعی هیچ افزایش بتا نداشت. به نداشت. این افزایش میزان خنثی سازی ابتدا توسط Stamatatos و همکاران گزارش شد و سپس توسط چندین مطالعه تأیید شد. به طور کلی ، اثربخشی و میزان پاسخ آنتی بادی به دنبال واکسیناسیون افرادی که از قبل با SARS-CoV-2 آلوده شده بودند ، غیرقابل پیش بینی و غیرمنتظره بود. * چرا این محدوده خنثی سازی رخ می دهد؟

تاثیر سلولها بر ایمنی بدن

سلولهای حافظه B علت اصلی هستند. آنها دو عملکرد اساسی دارند: یکی تولید آنتی بادی های یکسان در صورت آلوده شدن مجدد به همان ویروس ، و دیگری رمزگذاری کتابخانه ای از جهش های آنتی بادی که مخزنی از سویه های ایمونولوژیکی است. به نظر می رسد این سلول های حافظه B ، که در نتیجه عفونت اصلی ایجاد شده اند ، نکاتی پیشگیرانه برای سیستم ایمنی بدن در مورد اینکه کدام گونه ویروس در آینده ظاهر می شود ، باشد.

این استراتژی درخشان تکاملی برای ایمنی در برابر SARS-CoV-2 به وضوح نشان داده شده است: بخش قابل توجهی از سلول های B حافظه آنتی بادی هایی را که قادر به اتصال یا خنثی کردن گونه های مداخله کننده هستند ، رمزگذاری می کنند و کیفیت این سلول های حافظه B با گذشت زمان افزایش می یابد.

بنابراین ، افزایش تعداد آنتی بادی های خنثی کننده ویروس پس از واکسیناسیون در افراد آلوده به ویروس SARS-CoV-2 قبل از واکسیناسیون ، بازخوانی سلول های مختلف حافظه B با کیفیت بالا که پس از عفونت اصلی ایجاد شده اند را منعکس می کند.

امنیت ترکیبی

عملکرد سلولهای ایمنی AB و T

سلولهای T برای ایجاد سلولهای مختلف حافظه B در هنگام عفونت مورد نیاز هستند. تکامل سلولهای B در پاسخ به عفونت یا واکسیناسیون با ساختارهای ریزآناتومی ایمونولوژیکی ، موسوم به مراکز پیش ساز وابسته به سلول T ، که توسط سلولهای کمکی فولیکولی CD4 + T (TFH) تشکیل شده است ، افزایش می یابد. بنابراین ، سلول های T و سلول های B با هم آنتی بادی گسترده ای علیه سویه های ویروس تولید می کنند. علاوه بر این ، به نظر می رسد سلول های T در مرحله فراخوانی مهم هستند.

سلولهای حافظه B به طور فعال آنتی بادی تولید نمی کنند. اینها سلولهای منقرض شده ای هستند که فقط در صورت آلوده شدن مجدد یا بعد از واکسیناسیون ، آنتی بادی ها را سنتز می کنند. سلولهای حافظه B در مقایسه با عفونت طبیعی یا واکسیناسیون ، ایمنی هیبرید را 5 تا 10 برابر افزایش می دهند.

به نظر می رسد سلولهای T CD4 + و سلولهای TFH مخصوص ویروس محرکهای کلیدی برای جذب و تکثیر این سلولهای حافظه SARS-CoV-2 B هستند و تیترهای آنتی بادی قابل توجهی مشاهده شده است. آنتی بادی ها به وضوح در دفاع در برابر عفونت مجدد SARS-CoV-2 نقش دارند ، اما شواهد همچنین به نقش سلول های T اشاره می کند.

پاسخ سلول های T به SAR-CoV-2 در عفونت های طبیعی بسیار رایج است و اکثر اپیتوپ های سلول T در گونه های در معرض خطر جهش پیدا نکرده اند و این نشان می دهد که احتمالاً سهم سلول های T در ایمنی محافظ حفظ می شود. اکثر واکسن های کووید -19 مورد استفاده حاوی یک آنتی ژن واحد هستند ، در حالی که SARS-CoV-2 حاوی 25 پروتئین مختلف ویروسی است. بنابراین ، در واکسن های فعلی Covid-19 ، میزان اپیتوپ سلول های CD4 + T و CD8 + T محدودتر از عفونت های معمولی است ، در حالی که ایمنی ترکیبی شامل سلول های T سنبله و ضد سنبله است.

تاثیر واکسن بر ایمنی ترکیبی

جالب اینکه ،

  • واکسن های pfizer-Bionets و mRNA Moderna می توانند پاسخ سلول های CD4 + T-spike را در افراد پیش آلوده با یک دوز واکسن به میزان قابل توجهی افزایش دهند. تفاوت در پاسخ سلول های T در این افراد پس از دو دوز واکسن بسیار متغیر است. آیا روشهای واکسیناسیون / واکسیناسیون طبیعی روشهای تکرارپذیری برای افزایش ایمنی خواهند بود؟
  • واکسن Shingrix در جلوگیری از بیماری زونا که افراد مبتلا به ویروس واریسلا زوستر به آن مبتلا می شوند بسیار م effectiveثر است (97 effectiveness اثربخشی) و پاسخ های بسیار بیشتری نسبت به عفونت طبیعی به تنهایی می دهد.

آخرین کلمه

این صندوق همچنین برای ترکیب بسترهای واکسن اعمال می شود. مدتهاست مشاهده شده است که ترکیب دو نوع مختلف واکسن در یک سیستم دو دوز ناهمگن می تواند منجر به پاسخهای ایمنی به طور قابل توجهی قوی تر از یک پلت فرم واحد شود. این می تواند با ترکیبی از واکسن Covid-19 مانند mRNA و واکسن های ناقل آدنوویروس رخ دهد. پیشرفت های اخیر در زمینه ایمونولوژی SARS-CoV-2 معجزه هایی است که به طور بالقوه می تواند برای ایجاد ایمنی بهتر در برابر Covid-19 و سایر بیماری ها مورد استفاده قرار گیرد.

تیم علمی تاج

احسان پاکروان

محسن نعیم

منبع:

دیدگاهتان را بنویسید