انسولین و گلوکاگون چگونه سطح قند خون را کنترل می کنند؟ – مشاوره تغذیه تلفنی


انسولین و گلوکاگون چگونه سطح قند خون را کنترل می کنند؟

لوزالمعده انسولین و گلوکاگون تولید می کند. هر دو هورمون نقش مهمی در تعادل سطح قند خون دارند. اگر سطح هریک از هورمون ها بیشتر یا کمتر از حد مطلوب باشد ، ممکن است قند خون شما بالا یا پایین بیاید. انسولین و گلوکاگون در کنار هم به ایجاد وضعیتی در بدن به نام هموستاز کمک می کنند که در آن وضعیت بدن ثابت می ماند. اگر قند خون شما بیش از حد بالا باشد ، لوزالمعده انسولین بیشتری تولید می کند. هنگامی که سطح قند خون کاهش می یابد ، لوزالمعده گلوکاگون را برای افزایش سطح قند خون آزاد می کند. این تعادل به بدن کمک می کند تا انرژی کافی را در اختیار سلول ها قرار دهد در حالی که از آسیب عصبی ناشی از قند خون بالا جلوگیری می کند.

این مقاله عملکرد و فرایندهای انسولین و گلوکاگون و اثرات آنها بر دیابت را شرح می دهد.

انسولین ، گلوکاگون و قند خون

انسولین و گلوکاگون بر سطح قند خون بدن تأثیر می گذارد. بدن کربوهیدرات ها را از غذا به گلوکز تبدیل می کند که یک قند ساده است و گلوکز منبع حیاتی انرژی است.

قند خون معیاری از میزان استفاده بدن از گلوکز است.

اینها در طول روز متفاوت است. در بیشتر موارد ، انسولین و گلوکاگون این سطوح را در محدوده سالم نگه می دارند.

اگر بدن گلوکز کافی را تبدیل نکند ، سطح قند خون بالا می ماند. انسولین به سلول ها در جذب گلوکز کمک می کند ، قند خون را کاهش می دهد و سلول هایی را که برای انرژی به گلوکز نیاز دارند ، تامین می کند.

اگر قند خون خیلی پایین باشد ، لوزالمعده گلوکاگون را آزاد می کند. گلوکاگون به کبد کمک می کند گلوکز ذخیره شده را آزاد کند ، که باعث افزایش سطح قند خون می شود.

سلولهای لوزالمعده مسئول ترشح هورمونهای انسولین و گلوکاگون هستند. لوزالمعده شامل بسیاری از این گروه های سلولی است. چندین نوع سلول در لوزالمعده وجود دارد ، از جمله سلول های بتا آزاد کننده انسولین و سلول های آلفا آزاد کننده گلوکاگون.

انسولین چگونه کار می کند؟

سلولها برای تامین انرژی به گلوکز نیاز دارند. با این حال ، اکثر آنها نمی توانند بدون کمک انسولین از گلوکز استفاده کنند.

انسولین اجازه می دهد تا گلوکز به سلول ها برسد. گلوکز به گیرنده های انسولین در سلول های سراسر بدن متصل می شود و انسولین به گلوکز کمک می کند تا وارد سلول شود.

سطح پایین انسولین در بدن گردش می کند. هنگامی که سطح قند خون بالا است ، علائم انسولین به کبد منتقل می شود. کبد گلوکز را جذب کرده و سپس آن را به مولکول دیگری به نام گلیکوژن تبدیل می کند.

هنگامی که سطح قند خون کاهش می یابد ، گلوکاگون به کبد دستور می دهد تا گلیکوژن را به گلوکز تبدیل کرده و سطح قند خون را به سطح طبیعی بازگرداند.

انسولین همچنین با رساندن آمینو اسیدها به بهبود ماهیچه ها پس از آسیب کمک می کند. اسیدهای آمینه به ساخت پروتئین در بافت ماهیچه ای کمک می کند ، بنابراین ماهیچه ها با سطوح پایین انسولین ممکن است به درستی بهبود نیابند.

گلوکاگون چگونه کار می کند؟

کبد گلوکز را ذخیره می کند تا در دوران افت قند خون به سلول ها انرژی دهد. خوردن نامناسب و خوردن نامناسب می تواند قند خون شما را کاهش دهد. با ذخیره گلوکز ، کبد اطمینان می دهد که سطح قند خون بین وعده های غذایی و هنگام خواب شب ثابت می ماند.

هنگامی که سطح قند خون کاهش می یابد ، سلول های پانکراس گلوکاگون ترشح می کنند. گلوکاگون به کبد کمک می کند تا گلیکوژن را به گلوکز تبدیل کند و سطح قند خون را افزایش می دهد.

انسولین و گلوکاگون در یک چرخه عمل می کنند. گلوکاگون به کبد کمک می کند تا سطح قند خون را افزایش دهد ، در حالی که انسولین به سلول ها در جذب گلوکز کمک می کند ، که سطح قند خون را کاهش می دهد.

سطح مطلوب قند خون

عوامل متعددی از جمله مقاومت به انسولین ، دیابت و رژیم غذایی نامتعادل می توانند سطح قند خون را افزایش یا کاهش دهند. واحد استاندارد قند خون میلی گرم در دسی لیتر (میلی گرم در دسی لیتر) است. سطح مطلوب قند خون به شرح زیر است:

زمان

سطح قند خون (میلی گرم / دسی لیتر)

قبل از صبحانه

بدون دیابت: 100

دیابتی ها: 130-70

دو ساعت بعد از غذا

بدون دیابت: کمتر از 140

بیماران دیابتی: کمتر از 180

زمان خواب

بدون دیابت: 120

بیماران دیابتی: 150-90

A1C اندازه گیری است که تصویری از متوسط ​​گلوکز را برای مدت طولانی نشان می دهد. A1C در بیماران دیابتی باید کمتر از 7 درصد و در بیماران دیابتی کمتر از 6 درصد باشد.

قند خون چگونه بر بدن تأثیر می گذارد؟

انسولین و گلوکاگون هیچ اثر فوری ندارند ، به ویژه در افرادی که قند خونشان بالا یا پایین است.

قند خون بالا

علائم قند خون بالا عبارتند از:

  • ادرار زیاد: کلیه ها سعی می کنند گلوکز اضافی را دفع کرده و به قند خون بالا پاسخ دهند.
  • تشنگی زیاد همراه با تکرر ادرار: در حین کنترل سطح قند خون ، کلیه ها ممکن است دچار کم آبی و تشنگی شدید شوند.
  • گرسنگی بیش از حد: قند خون بالا مستقیماً باعث گرسنگی نمی شود. با این حال ، سطح پایین انسولین اغلب باعث گرسنگی همراه با قند خون بالا می شود.

با گذشت زمان ، قند خون بسیار بالا می تواند علائم زیر را ایجاد کند:

  • کاهش وزن بدون دلیل مشخص
  • سرعت بازیابی را کاهش دهید
  • خارش و خشکی پوست
  • افزایش خطر عفونت
  • سردرد
  • خستگی و عدم تمرکز
  • تاری دید
  • یبوست ، اسهال یا هر دو
  • اختلال نعوظ در مردان

قند خون پایین

تأخیر بین وعده های غذایی ، تغذیه نامناسب ، برخی داروهای ضد دیابت و برخی شرایط پزشکی می تواند سطح قند خون را کاهش دهد.

علائم کاهش قند خون عبارتند از:

  • سرگیجه
  • نبض سریع
  • ضعف
  • سوزن سوزن شدن ، به ویژه در زبان ، لب ها ، بازوها یا پاها
  • گرسنگی همراه با حالت تهوع
  • از هوش رفتن
  • سردرگمی و عدم تمرکز
  • تحریک پذیری

در صورت عدم درمان ، قند خون پایین می تواند منجر به تشنج یا از دست دادن هوشیاری شود.

انواع دیابت

دیابت زمانی ایجاد می شود که انسولین ناکارآمد شود یا بدن نتواند آن را تولید کند. این بیماری مشکلاتی در تنظیم سطح قند خون ایجاد می کند.

انواع مختلفی از دیابت وجود دارد:

دیابت نوع 1

دیابت نوع 1 یک بیماری خود ایمنی است که اغلب در سنین جوانی بروز می کند. به همین دلیل است که گاهی اوقات دیابت نوجوانان نامیده می شود.

این نوع دیابت شامل حمله سیستم ایمنی بدن به سلول های بتا تولید کننده انسولین در پانکراس است.

افراد مبتلا به دیابت نوع 1 اغلب سطح قند خون بسیار بالایی را تجربه می کنند. سطح انسولین پایین است ، به این معنی که آنها نمی توانند مقدار زیادی گلوکز را در جریان خون مصرف کنند.

دیابت نوع 2

دیابت نوع 2 شایع ترین نوع دیابت است و معمولاً به دلیل شیوه زندگی مانند اضافه وزن ایجاد می شود.

افراد مبتلا به دیابت نوع 2 مقاومت به انسولین دارند ، به این معنی که بدن قادر به تولید انسولین کافی یا استفاده بهینه از انسولین تولید شده نیست.

دیابت بارداری

دیابت حاملگی نوعی دیابت است که در برخی از زنان در دوران بارداری بروز می کند. هنگامی که یک زن باردار است ، جفت ، که از نوزاد در حال رشد حمایت می کند ، می تواند توانایی مادر در استفاده از انسولین را کاهش دهد. در نتیجه ، مقاومت به انسولین با علائم مشابه دیابت نوع 2 ایجاد می شود.

دیابت بارداری معمولاً پس از تولد نوزاد از بین می رود. با این حال ، این یک عامل خطر برای دیابت نوع 2 در آینده است.

برخی از بیماران دیابتی نوع 1 و دیابتی های نوع 2 باید با رژیم غذایی و ورزش منظم سطح انسولین خود را کنترل کرده و سطح قند خون خود را کنترل کنند.

مترجم: سید حمیدرضا ناجی

منبع:

امروز از نظر پزشکی

دیدگاهتان را بنویسید