آیا مقاومت به انسولین عامل چربی شکمی است؟


اگر در شکم اضافه وزن دارید ، مقاومت به انسولین می تواند این مشکل را ایجاد کند. انسولین هورمونی است که توسط لوزالمعده تولید می شود. یکی از وظایف آن انتقال قندها از خون به سایر سلولهای بدن است تا از قندها به عنوان انرژی استفاده شود.

اگر قند خون شما بالا باشد – بعد از غذا یا نوشیدنی پر کربوهیدرات – پانکراس شما پیامی دریافت می کند که انسولین را در جریان خون شما آزاد می کند. انسولین اغلب به عنوان “کلید” نامیده می شود زیرا به “باز کردن” درب سلول های ما برای ورود قندها کمک می کند.

اگر کربوهیدرات زیادی مصرف می کنیم – نان ، غلات ، برنج ، ماکارونی ، کیک ، آب نبات ، نوشابه ، شکلات و غیره. -، این سیستم خراب می شود. لوزالمعده مجبور به تولید انسولین اضافی برای جبران تمام قند اضافی در خون می شود.

در عین حال ، خود سلولها ، یعنی سلولهای ماهیچه ای ، در برابر انسولین مقاوم می شوند. هنگامی که این اتفاق می افتد ، پانکراس مجبور به تولید انسولین اضافی می شود تا به سلول ها ضربه بزند.

اگر انسولین اضافی و قند اضافی بیشتری در خون خود دارید ، به چند دلیل بد است:

  • قند خون بالا و سطح انسولین می تواند یک عامل خطر برای بیماری های قلبی باشد.
  • سطح بالای انسولین می تواند باعث کاهش قند خون شود – وضعیتی که به آن هیپوگلیسمی می گویند. هیپوگلیسمی ممکن است خفیف ، متوسط ​​یا شدید باشد. علائم شامل خستگی ، ضعف ، لرزش ، گیجی ، سردرد ، تحریک پذیری ، گرسنگی و حالت تهوع است.
  • سطح بالای انسولین به ذخیره قندهای اضافی در چربی کمک می کند – درست در ناحیه شکم.

مقاومت به انسولین یک راه پیچیده برای افزایش وزن است. اگر نسبت به انسولین مقاوم هستید ، سلول های شما ممکن است از گرسنگی ناشی از گلوکز باشند ، زیرا قندها نمی توانند از خون به سلول های محل سلولی خود خارج شوند. معمولاً احساس خستگی ذهنی و خستگی جسمی ایجاد می شود.

هنگامی که این اتفاق می افتد ، ممکن است به همان غذاهای غنی از کربوهیدرات مراجعه کنید که ابتدا مشکل را ایجاد کرده است. این چرخه قند خون بالا ، انسولین بالا ، قند خون پایین و ذخیره چربی را تداوم می بخشد.

علاوه بر چاقی ، سطح بالای انسولین اغلب با اختلالات کلسترول و / یا فشار خون بالا همراه است. وقتی این فرایندهای بیماری با هم اتفاق بیفتند ، سندرم متابولیک نامیده می شود.

در صورت عدم کنترل ، پانکراس به تولید بیش از حد انسولین ادامه می دهد تا در نهایت خسته شده و شروع به تخلیه کند. در نتیجه ، لوزالمعده نمی تواند به تولید انسولین کافی برای تأمین نیازهای بدن ادامه دهد.

سطح قند خون بالا می رود – و بالا می ماند – و این اغلب منجر به دیابت نوع 2 می شود. علائم دیابت نوع 2 گاهی خفیف است و می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • اضافه وزن و چاقی
  • تشنگی زیاد
  • تکرر ادرار
  • بوی ادرار
  • کاهش وزن بدون تلاش
  • خستگی
  • پوست تیره روی چانه ، زیر کشاله ران یا زیر بغل.

درمان مقاومت به انسولین و دیابت نوع 2 با رژیم غذایی ، ورزش و مدیریت استرس امکان پذیر است ، اما می تواند پیچیده باشد. کاهش مصرف کربوهیدرات بسیار مهم است ، اما اشتیاق و خوردن احساسی بهترین تلاش شما را خراب می کند.

بسیاری از زنانی که با آنها کار می کنم با این مشکل دست و پنجه نرم می کنند. به همین دلیل است که من اولین چیزها را از آنها می خواهم تا از احساسات خود آگاه شوند. اگر هوس خوردن غذا یا نوشیدنی خاصی می کنید و از نظر جسمانی گرسنه نیستید ، از خود بپرسید: “من واقعاً به چه چیزی هوس می کنم؟”

ممکن است تنها ، بی حوصله ، عصبانی ، غرق شده یا خسته باشید. می توانید از این آگاهی به عنوان اولین گام برای یادگیری نحوه تغذیه خود با چیزی غیر از غذا استفاده کنید.

استرس همچنین نقش مهمی در مقاومت به انسولین دارد زیرا بر غدد فوق کلیوی تأثیر می گذارد. وقتی استرس دارید ، بدن شما تولید کورتیزول را افزایش می دهد و کبد قندهای اضافی را در خون شما آزاد می کند تا آن را “ذخیره” کند.

این فرآیند می تواند منجر به ذخیره بیشتر چربی در ناحیه شکم شود. پیاده سازی هوشیاری می تواند به اطمینان بخشیدن به این پاسخ رزمی یا فرار کمک کند.

و در نهایت ، ورزش مهم است ، اما گاهی اوقات یک روش ملایم تر بهتر است. آخرین چیزی که بدن شما به آن احتیاج دارد استرس و احساس گناه است زیرا به اندازه کافی ورزش نمی کنید! حرکت منطقی ، مانند یوگا یا تای چی ، می تواند به کاهش عوارض استرس و ارتقاء احساس رفاه عمومی کمک کند.

چگونه دیابت نوع 2 یا مقاومت به انسولین را درمان می کنید؟ از چه روش هایی برای کاهش چربی شکم استفاده می کنید؟ لطفاً راهکارهایی را که برای مبارزه با مقاومت به انسولین مفید می دانید به اشتراک بگذارید.

سلب مسئولیت: اطلاعات موجود در این مقاله توصیه پزشکی حرفه ای نیست و نباید با آن برخورد شود.