آیا فریاد “اعتیاد به غذا” کمک می کند یا آسیب می رساند؟


زمان خواندن: 6 دقایق

این یک گروه موسیقی رایج است ، “من به X غذا معتاد هستم” ، یا “من نمی توانم قند را کنترل کنم”. مفهوم اعتیاد به غذا به راحتی توسط عموم مردم پذیرفته شده است و تحقیقات نشان می دهد که اکثر مردم معتقدند “چاقی” می تواند ناشی از اعتیاد به غذا باشد. در حقیقت ، نیمی از مردم معتقدند که به غذا معتاد هستند.

با این حال ، این ایده که می توانیم با اعتیاد به الکل یا کوکائین به غذا یا الکل معتاد شویم ، در محافل علمی داغ شده است.

برخی از دانشمندان معتقدند که ما ممکن است به غذا معتاد باشیم. دیگران اشاره می کنند که هیچ شواهد محکمی برای حمایت از این ایده وجود ندارد ، اما به احتمال زیاد برخی “اعتیاد به خوردن” را تجربه خواهند کرد. (این نوعی اعتیاد رفتاری خواهد بود ، شبیه اعتیاد به خرید یا قمار.) من قبلاً در این مورد نوشتم. سیاتل تایمز ستون

اما جنبه دیگری از “اعتیاد به غذا” وجود دارد که به طور فزاینده ای تحقیقات علمی را به خود جلب می کند. این است چگونه ایده اعتیاد به غذا بر ادراک ما از خود یا دیگران رنگ می افزاید. کمی عمیق تر حفاری کنید.

بحث در مورد تفاوت های ظریف اعتیاد به غذا

در ابتدای سال یک سری مقالات الف مجله آمریکایی تغذیه بالینی بحث در مورد مفهوم اعتیاد به غذابه به طور خاص در مورد اینکه آیا به توضیح پرخوری و افزایش وزن کمک می کند یا خیر.

تیمحققان توافق کردند که برخی از مردم در واقع به روشی مطابق با اعتیاد غذا می خورند. آنها همچنین توافق کردند که ویژگی های غذای مصرفی ، عوامل خطر فردی و عادات غذایی رفتاری در خوردن اعتیادآور نقش دارند. در نهایت ، آنها توافق کردند که عوامل دخیل در محدوده “چاقی” شاخص توده بدنی (BMI) چند وجهی هستند و اگرچه رفتار خوردن اعتیادآور برای برخی از افراد دارای اضافه وزن اهمیت دارد ، اما رفتار خوردن اعتیادآور در افرادی که دارای اضافه وزن هستند نیز رخ می دهد.

در مورد پتانسیل اعتیادآور غذاهای بسیار فرآوری شده اختلاف نظر وجود دارد. به طور خاص ، یک محقق می گوید غذاهای بسیار فرآوری شده-که حاوی کربوهیدرات ها و چربی های سریع جذب کننده و همچنین نمک و افزودنی های طعم دهنده هستند-در شروع مسیرهای پاداش مغز م moreثرتر هستند و به احتمال زیاد به طور اعتیادآور نسبت به غذاهای حداقل فرآوری شده مصرف می شوند.

محقق دیگر گفت که چنین کرده است شواهد کمی وجود دارد که برخی از مواد غذایی باعث محرک می شوندرفتار خوردن اعتیادآور ایجاد می کند اول ، غذاهای بسیار فرآوری شده قابل مقایسه با داروهایی نیستند که از طریق مکانیسم های بیوشیمیایی خاص و مستقیم در مغز و بدن عمل می کنند. همچنین توجه داشته باشید که اکثر مردم روزانه غذاهای بسیار فرآوری شده را بدون تجربه عوارض مرتبط با دارو مصرف می کنند.

“اعتیاد به غذا” و فوبیای چربی داخلی

گذشته از بحث در مورد اعتیاد به غذا ، طبقه بندی خود یا دیگران به عنوان “معتاد به غذا” می تواند آسیب های غیر منتظره ای را به همراه داشته باشد. فوبیای چربی در جامعه ما رایج است (تکان دهنده است ، من می دانم) ، و فوبیای چربی می تواند درباره باورهای خاصی در مورد علت افزایش وزن تشدید شود.

اساساً ، هنگامی که ما علل وضعیت سلامتی را قضاوت می کنیم (نه اینکه گویی در بدن بزرگتر یک وضعیت سلامتی است ، اما در جامعه ما اینگونه ترسیم شده است) ، این قضاوت ها بر نگرش ما نسبت به خود تأثیر می گذارد.

مطالعه ای در ماه اوت در مجله منتشر شد چاقی 447 بزرگسال تصادفی شدند تا یکی از چهار قسمت اطلاعات را بخوانند. سه مورد علت “چاقی” را توضیح دادند – یک قسمت بر اعتیاد به غذا ، دیگری بر اعتیاد به غذا و دیگری بر روی تعادل کالری متمرکز بود – و چهارم یک جلسه “کنترل” خواندن است که هیچ ارتباطی با وزن ندارد. متن ها با لحن خنثی طراحی شده اند و از آثاری مانند “انتخاب” ، “اراده” یا “کنترل خود” استفاده نمی کنند.

سپس شرکت کنندگان انگ وزن (داخلی) یا دیگران (خارجی) وزن (اصطلاح دیگری برای فتفوبیا) را اندازه گیری کردند. شرکت کنندگانی که قسمتی را که اعتیاد به غذا را شرح می داد ، مطالعه کردند تمبر وزنی داخلی بیشتری را گزارش کرد در مقایسه با کسانی که در حالت کنترل هستند. این برعکس چیزی است که محققان انتظار داشتند.

آنچه واقعاً جالب است این است که افراد گروه متن اعتیاد به غذا را می خوانند سطح بالاتری از فشار بر وزن داخلی ، صرف نظر از اینکه چقدر سنگین بوده یا با افراد دارای اعتیاد به غذا شناخته شده است.

به گفته نویسندگان ، این امکان وجود دارد که استدلال در مورد نقش غذاهای اعتیادآور در افزایش وزن – اما نه برای سایر غذاها – را مطالعه کنید. افزایش سرزنش خود بر گردن شرکت کنندگان در انتخاب غذاهای به اصطلاح “اعتیادآور” بسیار فرآوری شده ، یا باعث ناامیدی در مورد اینکه آیا آنها می توانند مصرف این غذاها را متوقف کنندبه این به نوبه خود ممکن است اضطراب و افسردگی وزن شرکت کنندگان را افزایش داده و میل به کاهش وزن را افزایش دهد.

“اعتیاد به غذا” و هراس چربی نسبت به دیگران

یک مقاله تحقیقاتی در سال 2019 به طور خاص پرسید که آیا برچسب “اعتیاد به غذا” یک مهر وزن را تغذیه می کند یا خیر. در دو مطالعه جداگانه آنلاین ، از 962 شرکت کننده خواسته شد که پاسپورتی را در مورد زنی بخوانند که به عنوان “بسیار اضافه وزن” طبقه بندی شده بود. اما همه قسمتها دقیقاً یکسان نبودند.

براساس یک تکلیف تصادفی ، برخی از شرکت کنندگان قسمتی را خواندند که در آن پزشک زن وابستگی غذایی (“وضعیت سلامتی”) را پیدا کرده بود. در دیگری ، زن معتقد بود که به غذا (شرایط “تشخیص خود”) معتاد است. در مورد سوم ، هیچ اشاره ای به وابستگی به غذا (شرایط “کنترل”) نشد.

شرکت کنندگان که بخشهای “پزشکی” و “خود تشخیص” را می خوانند وی انگ را بیشتر علیه زن بیان کرد نسبت به کسانی که برچسب “کنترل” را می خوانند. این حتی برای آن دسته از شرکت کنندگان صادق بود که معتقد بودند اعتیاد یک بیماری است نه تأثیر شخصی ما.

بنابراین ایده این است که اگر فردی به غذا معتاد است ، حتی اگر تقصیر او نیست ، مشکلی در آن وجود دارد و ارزش تحقیر آن را دارد. این امر با نگاه مردم به اعتیاد به الکل یا مواد مخدر تفاوتی ندارد.

فراتر از معناشناسی

منمن قبلاً این را گفته ام و تکرار می کنم: اعتیاد به غذا واقعاً یک چیز واقعی است یا نه ، اگر احساس می کنید به غذا معتاد هستید ، احساسات شما واقعی است.

شایان ذکر است که اگر گروهی را کنار بگذارید که هنگام مصرف غذای یکسان “غیرقابل کنترل” بودن را احساس می کردند ، اعضای مختلف گروه این تجربه را متفاوت می نامیدند:

  • اعتیاد به غذا
  • قورت دادن
  • خوردن احساسی
  • پرخوری

اما تنها یکی از این موارد (اختلال خوردن) معیار تشخیص واقعی دارد آنچه واقعاً مهم است نام نیست ، بلکه این است که اگر چیزی باعث نگرانی در مورد غذا خوردن می شود ، مستحق کمک و حمایت است.

من پیشنهاد می کنم که پرهیز جواب نمی دهد. یکی از مواردی که باعث می شود هنگام غذا خوردن احساس کنترل خارج کنیم ، محدودیت است. این امر در صورتی صادق است که کالری خود را محدود کرده و بدن شما سوخت کافی دریافت نکند. این حتی اگر غذاهای خاصی را محدود کنیم صادق است. این سندرم “میوه ممنوعه” است. و محدودیت غیر از قید کلی چیست؟

اگر سعی می کنید با اعتیاد به غذا دست و پنجه نرم کنید ، این یک دستورالعمل برای تسلیم شدن در کنار خوردن غذا است. برای رسیدن به پایان آنچه اتفاق افتاده است ، واقعاً زمان و توجه لازم است و تاریخچه غذا و غذا را بررسی کنید. این شامل تجربیات اولیه کودکی است. عواملی مانند ناامنی غذایی و آسیب را در نظر می گیرد. این یک کار درمانی مهم است که هیچ راه سریع و آسانی برای حل آن ندارد.

برخی منابع

من به طور منظم این قسمت از پادکست Food Psych ، “حقیقت در مورد اعتیاد به غذا با مارسی ایوانز” را توصیه می کنم. (شماره 80 اگر قبلاً در بستر پادکست انتخابی خود در Food Psych مشترک شده اید.)

من با مارسی مصاحبه کردم سیاتل تایمز سال گذشته و تقریباً همزمان در این ویدئوی فیس بوک در مورد اعتیاد به غذا صحبت کردیم.


کری دنت یک متخصص تغذیه متخصص تغذیه ، نویسنده مستقل ، مشاور تغذیه بصری ، نویسنده و سخنران مستقر در شمال غربی اقیانوس آرام است. این یکی از ابرقدرت های آن است وارونه کردن افسانه ها در مورد تغذیه و تقویت زنان احساس بهتری در بدن خود داشته باشند و غذاهایی را انتخاب کنند که باعث شادی ، تغذیه و سلامتی می شود.

این نوشته را چاپ کنید این نوشته را چاپ کنید

دیدگاهتان را بنویسید