آیا احساسات بزرگ مانع پذیرش بدن می شود؟ ممکن است غصه بخورید


زمان خواندن: 6 دقایق

اگر خوردن بصری را کشف کرده اید ، احتمالاً از نظر عقلی پذیرفته اید که رژیم ها کار نمی کنند. حتی ممکن است با خیال راحت باشید که هرگز خود را با روال تنبیهی محدود کردن غذا ، کالری ، کلان و امتیازها غرق نمی کنید. با وجود همه اینها ، ممکن است از زندگی خود ناراحت باشید.

شاید بدانید که راه های بی شماری برای سالم ماندن وجود دارد که نیازی به کاهش وزن ندارند. شاید بدانید که بسیاری از افراد برای بدن خود در هر اندازه و شکلی ارزش قائل هستند ، احترام می گذارند و یا حتی دوست دارند. با این وجود ، ممکن است بر سر کنار گذاشتن رژیم غذایی دچار ناسازگاری شوید.

فرآیند یادگیری و تمرین غذا خوردن بصری می تواند باعث ایجاد احساسات بسیار بزرگ در شما شود – یا حتی با قدرت سونامی به شما برخورد کند. یکی از این احساسات ، اندوه است.

بخشی از خلاص شدن از شر کاهش وزن و حرکت به سمت پذیرش اندام و اندام ، اندوهی است که پشت سر می گذارید. من به این فکر نمی کنم که از یوگا رژیم غذایی غلتکی خودداری کنم. اگر ما در هنگام “تقلب” در رژیم غذایی خود ، یا رژیم غذایی خود را به طور کلی کنار بگذاریم ، به این فکر نمی کنم که ما را از محدودیت برخی غذاها و احساس گناه محروم کنیم. اندوهی که من در مورد آن صحبت می کنم چیزی است که شما تجربه می کنید وقتی از خیال داشتن تیپ بدنی خاصی دست می کشید – و زندگی ای که همیشه تصور می کردید با آن همراه می شود.

تخیل خود را رها کنید

شما می دانید خیال من منظورم است. اگرچه هر فرد امیدها و رویاهای خود را در مورد چگونگی پیشرفت زندگی خود دارد ، اما برخی از موضوعات رایج مربوط به تخیل از دست دادن وزن وجود دارد:

  • اعتماد به نفس بیشتری خواهید داشت
  • دوستان بیشتری خواهید داشت
  • شما برای شرکای بالقوه عاشقانه مطلوب تر خواهید بود
  • شغل بهتری خواهید داشت…
  • او از خرید لباس های زیبا خوشحال است
  • انرژی بی حد و حصر و سلامت کامل خواهید داشت
  • در نهایت ، او همه کارهایی را که به تعویق انداخته است انجام می دهد ، مانند پوشیدن بیکینی یا سفر به پاریس
  • شما قادر خواهید بود آنچه را که می خواهید بخورید … و وزن از دست رفته را پس نخواهید گرفت

این خیالات از هوا به ما نمی رسد. آنها نه تنها از طریق تبلیغات برنامه ها و محصولات کاهش وزن ، بلکه از طریق جامعه ، به ویژه رسانه ها ، به ما غذا می دهند. چند برنامه تلویزیونی و فیلم می بینید که افراد مسن دوستان زیاد ، شرکای عالی و زندگی موفق و موفق داشته باشند؟

حتی اگر از نظر تئوری پذیرفتن اندازه را بپذیرید ، برای شما معمول است که همچنان در مورد بدن خود احساس دوپهلو یا حتی منفی داشته باشید.

من به تازگی با کار درمانگر ژان کورتنی ، از جمله مقاله “پذیرش اندازه به عنوان فرایند غم و اندوه” در سال 2008 آشنا شدم. او می نویسد که وقتی زنان ایده کنترل اندازه و شکل بدن ما را کنار می گذارند ، ما از دست می دهیم و تمام امید خود را برای فرار از تحقیر جامعه (و خودمان) نسبت به بدنهای ناقص از دست می دهیم. ما امید خود را برای بهره مندی از امتیازات ضعیف از دست می دهیم. اگر بدن بزرگتری داشته باشید و مشکلات مفصلی یا حرکتی داشته باشید ، امید به از بین بردن این مشکلات را از دست می دهید (و به احتمال زیاد حداقل یک ارائه دهنده خدمات درمانی “کاهش وزن” را به عنوان یک درمان ساده پیشنهاد کرده است).

شرح می دهد که چگونه فرایند پذیرش بدن پنج مرحله غم را نشان می دهد.

مراحل 1 و 2: انکار و خشم

در مرحله انکار ، می توانید قبول کنید که کاهش وزن برای اکثر مردم پایدار نیست ، اما همچنان امیدوار باشید که شما یکی از تک شاخ های نادر هستید که می توانید وزن خود را کاهش دهید و آن را برای همیشه حفظ کنید. اگر به اندازه کافی سخت کار کنید چگونه می توانید زیست شناسی را شکست دهید. اگر بدن شما تمایل دارد به کاهش وزن پاسخ دهد ، هر چند موقت ، این امید را بیشتر حفظ می کنید.

شما می توانید مبارزه برای کنترل بدن خود را با تلاش برای متقاعد کردن خود به حداقل برسانید که مبارزه با بدن خود به جای به چالش کشیدن هنجارهای بدنی جامعه طبیعی است. شما به احتمال زیاد احساس پاره شدن یا جدا شدن از بدن خود می کنید. کورتنی مثالی می زند که دقیقاً می داند چقدر کالری مصرف کرده است ، اما نمی داند گرسنه است یا نه.

در مرحله عصبانیت ، می توانید احساسات خود را در داخل یا خارج کنترل کنید. اگر اندازه و فشار غیرواقعی جامعه را برای لاغر بودن می دانید ، عصبانیت می تواند به سمت فوبیاهای چربی که مشاهده می کنید و احتمالاً در جهان تجربه می کنید ، باشد. اگر ایده پذیرفتن اندازه را نمی دانید ، ممکن است از خود عصبانی باشید زیرا هنوز نتوانسته اید وزن خود را کاهش داده و تحمل کنید. این می تواند منجر به سرزنش خود و رژیم اجباری هنگام تلاش برای کنترل یا حتی تنبیه بدن شما شود.

بخش 3: معامله

اگر خود را به خاطر “شکست” رژیم های غذایی خود سرزنش می کنید ، ممکن است بدن فعلی خود را نوعی تنبیه برای شکست بدانید. او ممکن است با نظم و انضباط جدید و محرومیت شانس دیگری برای پیروزی داشته باشد. کورتنی گفت که چرخه شکست و چانه زنی می تواند سالها طول بکشد.

کسانی هستند که پیشنهاد می کنند اندازه را کنار بگذارید و رژیم یویو را کنار بگذارید تنهایی، اما در نهایت آنها هنوز بین خواسته های متضاد خود برای کنترل بدن خود (برآوردن آرمانهای اجتماعی) و سرکوب این آرمانها “چانه زنی” می کنند. این معامله ممکن است این باشد که آنها هنوز در تلاش برای کوچک شدن و تغییر شکل بدن خود هستند ، اما اکنون این کار را به نام “سلامتی” انجام می دهند. “تلاش برای سلامتی” می تواند جلوه های اخلاقی داشته باشد ، به همان اندازه که از ورزش کردن غافل هستید و از نفرت نسبت به خود بیزار هستید یا یک چیزبرگر را به جای سالاد انتخاب می کنید به عنوان فردی که به دلایل زیبایی رژیم می گیرد.

بنابراین چگونه می دانید که به جای اینکه بدن خود را با ورزش لذت بخش و تغذیه ملایم تغذیه کنید ، چانه می زنید؟ وقتی رفتار او اجباری می شود و قطعاً خود را از کناره گیری محروم می کند. یا همانطور که کریستی هریسون ، مجری پادکست “Food Psych” و نویسنده “Anti-Diet” ، می گوید وقتی تصمیماتش بیشتر از مراقبت از خود گرفته می شود. در نهایت ، این مرحله می تواند میل به کنترل را از بین ببرد.

مراحل 4 و 5: افسردگی و پذیرش

به گفته کورتنی ، مرحله افسردگی می تواند دو نوع افسردگی ایجاد کند – واکنشی و مقدماتی. افسردگی واکنشی شامل تفکر فاجعه بار است. اگر اندازه را نمی دانید ، ممکن است فکر کنید که هرگز از مزایای یک زندگی “معمولی” برخوردار نخواهید شد ، هرگز احساس جذابیت نخواهید کرد ، یا فعال خواهید بود ، یا شغل و زندگی جنسی رضایت بخشی خواهید داشت.

اگر پذیرش اندازه را بپذیرید ، ممکن است بدانید که می توانید زندگی شخصی رضایت بخشی را در بدن بزرگتری داشته باشید ، اما احساس می کنید با مبارزه رو به بالا برای تغییر یک جامعه هراسی چاق پیروز شده اید. افسردگی مقدماتی این است که باید با این واقعیت روبرو شد که اگر چاق هستید زندگی در دنیای چاق هراسی آسان نیست.

وقتی به مرحله پذیرش می رسید ، با ظاهر و اندازه بدن خود احساس آرامش می کنید ، و دیگر اندازه آن را دلیلی برای عدم مشارکت در فعالیتهایی که از آنها لذت می برید یا می خواهید امتحان کنید ، نمی بینید. شما غذا می خورید و تمرین می کنید تا احساس طبیعی و رضایت بخشی داشته باشید ، نه اینکه به نوعی خود را “اصلاح” کنید. از آنجا که او هنوز در جامعه ای زندگی می کند که فوبیای چاق و کاملاً متعهد به فرهنگ رژیم غذایی است ، ممکن است هنوز با نظرات ، موقعیت ها یا اطلاعاتی روبرو شوید که احساس برانگیزاننده ای در شما ایجاد می کند ، اما شما را اذیت نمی کند.

به غم خود احترام بگذارید

بسیاری از مشتریان من زمانی که من شروع به دیدن آنها می کنم ، بین چانه زنی و افسردگی قرار دارند. اگر آنها در مرحله انکار هستند ، سپس به خشم روی آورده اند ، معمولاً این خشم را بیشتر به سمت خود جامعه سوق می دهند.

من می دانم چقدر سخت است که بتوانیم از خیال اینکه می توانیم ظاهر ، احساس و عملکرد بدن خود را کاملاً کنترل کنیم و زندگی فوق العاده ای با آن داشته باشیم کنار بگذاریم. متوجه شده ام که تخیل خود را رها کرده ام و می بینم که روند کار در مشتریانم پیش می رود. در اینجا چند کار وجود دارد که می توانید انجام دهید:

  • تا آنجا که ممکن است بدانید که چرا وزن شاخص سلامتی نیست.
  • لیستی از روش هایی که رژیم غذایی شما به شما آسیب زده است تهیه کنید. در صورت نیاز تجدید نظر کنید.
  • تمرین مجدد بدن خود را با تکنیک هایی مانند تمرینات تنفسی ، آزمایش بدن یا تمرینات آگاهانه انجام دهید.
  • به یاد داشته باشید که مجاز به رعایت رژیم غذایی هستید تقصیر تو نیستبه از جامعه عصبانی باشید نه خودتان. در نظر بگیرید که روی پست بنویسید “تقصیر شما نیست” و آن را در جایی که می بینید قرار دهید.
  • به خود یادآوری کنید که علم نشان می دهد نمی توانید به طور دائم وزن کم کنید … حتی اگر فکر می کنید احساس بهتری نسبت به آن دارید.
  • آیا ایده ای برای بحث دارید؟ به عنوان مثال ، آیا مواردی وجود دارد که از آنها جلوگیری می کنید تا زمانی که در بدن کوچکتری قرار بگیرید؟ با این چه چیزی را از دست می دهید؟
  • با یک متخصص تغذیه یا درمانگر مطلع در مورد تصویر بدن خود کار کنید و شروع به پردازش کنید چرا که فکر می کنید به دلیل وزن کمتر و بهبود شرم بدن “احساس بهتری دارید”.
  • به خود اجازه دهید از رهایی خیال پردازی ایده آل خود غمگین شوید. اگر در نشان دادن همدردی با مشکل روبرو هستید ، راه هایی برای افزایش شفقتان بیابید.

کری دنت متخصص تغذیه ، نویسنده مستقل ، مشاور تغذیه بصری ، نویسنده و سخنران مستقر در شمال غربی اقیانوس آرام است. این یکی از ابرقدرت های آن است وارونه کردن افسانه ها در مورد تغذیه و تقویت زنان احساس بهتری در بدن خود داشته باشند و غذاهایی را انتخاب کنند که باعث شادی ، تغذیه و سلامتی می شود.

این نوشته را چاپ کنید این نوشته را چاپ کنید

دیدگاهتان را بنویسید